2. Wat zit achter "plezier uit angst"?
3. Welke verdieping zoek ik?
4. Wat is mijn onderzoeksvraag?
Het was voor sommigen wel raar dat ik zo'n thema heb gekozen om met onderzoek verder te gaan en uiteindelijk de "plezier uit angst" te verbeelden, omdat er niet iedereen eens was dat men echt behoefte aan heeft om een veilig angstgevoel op te wekken. Voor mij is het normaal, maar misschien ben ik niet helemaal normaal dacht ik na de eerste groepsbespreking. Heb ik dus verder moeten zoeken of er wel mensen bestaan die het ook leuk vinden om soms bang te zijn en wat ze het meest doen in dat geval. En heb gevonden. Een artikel dat vertelt waarom men soms wel behoefte eraan heeft...
Een menselijk wezen, behalve dat hij een natuurlijke behoefte heeft aan veiligheid, blijdschap, rust, plezier etc. heeft hij ook soms nodig om bang te zijn. Waarom? In een essay van XVIII eeuw van John en Anna Laetitia Aikin: "On the pleasure derived from objects of terror" en een artikel (ook van dezelfde schrijvers) "An enquiry into those kind of distress which excite agreeable sensations" heb ik gelezen, dat volgens de schrijvers ieder mens heeft twee gezichten en beide van hen (de lichte alsook de donkere) heeft vervulling nodig. De sleutel ligt in proporties zeker, want een constant gevoel van gevaar en onzekerheid mat mentaal af en een juiste dosering loutert.
De tijd brengt veranderingen mee. De wereld is tegenwoordig anders dan vroeger alsook een mens. Maar in ieder van ons is nog een deel van een primitieve mens, die in de prehistorische tijden zeker vaker en langer onder invloed van angst was. Eigenlijk waren vrees, onzekerheid en stress een vastgeroeste element van zijn leven. Tegenwoordig is het anders. Wij leven in rustige en zekere tijden vergelijken met de oertijden, de gebrek aan angst moeten we dus op een andere manier vervullen. En volgens de schrijvers dat is de reden waarom men af en toe een angstgevoel wekt op.
Volgens een ander schrijver, namelijk H.P. Lovecraft en zijn "Supernatural horror in literature" fascineert ons alles wat bovenmenselijk, fenomenaal, miraculeus is. Een mens, die vanuit zijn oorspronkelijkheid behoefte heeft aan religie en eert God of andere godheden, tijdens (bijvoorbeeld) lezen van een boek over bovennatuurlijke verschijnsels ervaart hij iets als een religieus belevenis. Ondanks dus angst voor buitenaards of bovennatuurlijke verschijnsels, fascineert dat hem en trekt aan. Hier moet ik nog iets over magnetisme van angst zelf vermelden, namelijk heeft de tegenwoordige mens, die leeft in tijden waar materialisme neemt de plaats van religie en geloven in, geen ruimte meer voor het vervullen van zijn spiritualiteit. En daarom probeert hij in literatuur of andere media de vervulling vinden.
En nu, welke verdieping zoek ik zelf?
Ik vind het meer realistisch om ff terug naar de antieke Griekenland te gaan en rondom KATHARSIS te zoeken. In de oudheid vonden plaats eerste optredens (tragedie), die waren bedoeld om bij een toeschouwer katharsis te veroorzaken (louteren, ontladen van emoties in een veilige vorm van observeren van een toneelkunst). Tegenwoordig zijn alle horrors, drama, thrillers enz. gebaseerd op de antieke tragedie en de functie ervan is duidelijk: ze brengen voor de toeschouwers louteren alsook troost mee, omdat maakt niet uit wat gebeurt aan ons - de film/boek personage is altijd in minder comfortabele situatie en dit wat wij ervaren is niks vergelijken met deze wat gebeurt op de glazen scherm.
Mijn onderzoeksvraag dus is: wanneer is angst nog een plezier en wanner wordt het een puur angst/paniek? Wat/waar is de grens?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz