niedziela, 12 października 2008

24. Verlangen (Dhammapada: Tanhavagga)

334

Iemand die een nalatig leven leidt:
Zijn verlangen groeit als een klimplant.
Hij springt van leven tot leven,
Als een aap in het bos, die naar fruit verlangt.

335

Wie in deze wereld overwonnen wordt
Door dit ellendige begeren en verlangen:
Zijn zorgen groeien,
Als gras na de regen.

336

Wie in deze wereld verlangen overwint,
Dat zo ellendig is, en moeilijk te verslaan:
Zijn zorgen vallen weg van hem,
Als waterdruppels van een lotusbloem.

337

Aan al wie hier nu samen zijn:
'Wees gezegend,' zeg ik jullie.
Graaf de wortel van verlangen op,
Als wie profijt in de 
Birana–wortel zoekt.
Laat jezelf niet, als riet in een rivier,
Keer op keer door Māra gebroken worden.

338

Zoals een omgekapte boom weer tot groei kan komen
Indien haar wortels sterk zijn, en onbeschadigd;
Zo zal sluimerend verlangen, als het niet verwijderd is,
Steeds weer opnieuw dit lijden veroorzaken.

339

In wie de zesendertig stromen krachtig zijn,
Welke hem al stromend leiden naar plezier:
Zijn intenties zijn verbonden met verlangen,
En zij leiden hem naar de verkeerde visie.

340

De stromen stromen overal;
De klimplant klimt omhoog en vestigt zich.
Als je ziet dat de klimplant opgekomen is:
Snijdt de wortel dan af met behulp van wijsheid.

341

De vreugdes die mensen ervaren
Zijn constant in beweging en vol verlangen.
Wie, gehecht aan plezier, geluk zoekt:
Zij ondergaan dan geboorte en verval.

342

Omhuld door verlangen, rennen mensen rond
Gelijk een haas die vastzit in een strik.
Gebonden door het hechten aan de ketens
Ervaren ze steeds weer lijden — een lange tijd.

343

Omhuld door verlangen, rennen mensen rond
Gelijk een haas die vastzit in een strik.
Daarom dien je verlangen te verwijderen,
En te wensen voor passieloosheid in jezelf.

344

Wie vrij van verlangen, gericht is op het bos,
En bevrijd uit het bos, terugrent naar het bos:
Kom en kijk naar die persoon:
Bevrijd, rent hij naar een keten!

345 — 346

Die ketens gemaakt van ijzer, hout of gras:
Die zijn niet echt sterk, zo zeggen de wijzen.
Maar gepassioneerde toewijding
Aan juwelen, sieraden, zonen en vrouwen:

Dát is de sterke keten, zo zeggen de wijzen.
Het trekt je ten onder, is soepel en moeilijk los te maken.
Met dit doorgesneden, reizen de monniken;
Zonder affectie — zintuiglijk genot is verlaten.

347

Wie door verlangen opgewonden in de stroom valt,
Als een spin in zijn eigen web gevangen:
Met dit doorgesneden, reizen de wijzen
Zonder affectie — al het lijden is verlaten.

348

Laat het verleden, de toekomst en het heden gaan;
Overgestoken naar de andere kant van het bestaan.
De geest is dan helemaal en overal bevrijd:
Je zult geboorte en verval niet meer opnieuw benaderen.

349

Wie vermaald wordt door zijn gedachten,
En met sterke passie, alleen het mooie ziet:
Zijn verlangen groeit steeds meer.
Heus: hij maakt zijn ketens sterker.

350

Maar wie zich verheugd in het stillen der gedachten,
Op het onaangename mediteert, en altijd aandachtig is:
Hij maakt er werkelijk een einde aan:
Hij zal de ketens van Māra verbreken.

351

Perfectie bereikt, onbevreesd,
Zonder verlangen en smetten,
De pijlen van het bestaan gebroken:
Dít is zijn laatste leven.

352

Hij is zonder verlangen en zonder hechten:
En hij is vaardig in de taalkunde.
Hij kent de woorden en samenvoegingen
En weet hun correcte volgorde.
Men noemt hem dan: een grote wijze,
En een held; iemand die zijn laatste leven leidt.

353

Ik heb alles veroverd; ik weet alles;
Betreffende alle dingen ben ik vrij van vervuiling.
Ik heb alles verlaten, en ik ben bevrijd
Door de vernietiging van verlangen.
Ik ben zelf, alleen, tot volledig begrip gekomen.
Wie dan zal ik als mijn leraar aanwijzen?

354

Het geven van Dhamma overtreft alle andere giften;
De smaak van Dhamma overtreft alle andere smaken;
De vreugde van Dhamma overtreft alle andere vreugdes;
De vernietiging van verlangen overwint al het lijden.

355

Rijkdommen leiden tot de ondergang van de dwaas,
Maar niet van diegenen op zoek naar de overkant.
Door zijn verlangen naar rijdom brengt de dwaas
Zichzelf en ook anderen tot hun ondergang.

356

Akkers worden bedorven door onkruid;
De mensheid wordt bedorven door passie.
Gaven gegeven aan passielozen
Dragen daarom een grote vrucht.

357

Akkers worden bedorven door onkruid;
De mensheid wordt bedorven door haat.
Gaven gegeven aan haatlozen
Dragen daarom een grote vrucht.

358

Akkers worden bedorven door onkruid;
De mensheid wordt bedorven door onwetendheid.
Gaven gegeven aan wie zonder onwetendheid is
Dragen daarom een grote vrucht.

359

Akkers worden bedorven door onkruid;
De mensheid wordt bedorven door verlangen.
Giften gegeven aan wie zonder verlangen is
Dragen daarom een grote vrucht.

De werkelijkheid 100x100, 10x10 en 1x1 meter.

" (...) in dit blok ga jij de confrontatie aan met de toevallige werkelijkheid. Je stort jezelf in een stedelijk gebied naar keuze, verricht research naar dit afgebakende stuk "realiteit", ontwikkelt al fotograferend/filmend een concept/benadering om dit terrein van een origineel commentaar te voorzien en werkt dit concept verder uit in een museale wandpresentatie/bioscoopervaring." 
Ik heb gekozen in deze periode om mijzelf als een filmmaker verder te ontwikkelen, geen foto's dus alleen maar AV opnames =>

"- je kiest een stedelijk terrein van 100x100 meter"
mijn keus: Verdiplein en omgeving in Tilburg Noord - een ontmoetingsplek van de armere bewoners;

"- je maakt 3 films: 1 van 3 min over het gebied van 100x100 meter, 1 van 3 min over een gebied van 10x10 (dat in het oorspronkelijke gebied van 100x100 moet liggen) en 1 van 1 min over een gebied van 1x1 meter (dat wederom in het oorspronkelijke gebied van 100x100 meter moet liggen);
- in alle series moet je een conflict/contrast/ambiguïteit tonen;
- de 3 films mogen handelen over hetzelfde onderwerp maar mogen ook ieder een aparte thematiek belichten;
- per film mag je slechts gebruik maken van max. 5 takes;
- camerabeweging en geluid zijn niet toegestaan;
- je presenteert je films in een bioscoopsetting. Je bepaalt zelf de volgorde waarin en hoe je ze achterelkaar zet;
Door jezelf te dwingen over een beperkt stedelijk gebied een filmreeks te maken onderzoek je de meerduidigheid van de werkelijkheid. Je zult ook merken dat, als je maar goed genoeg kijkt, je over ieder stukje werkelijkheid, hoe saai ook, een boeiend uitspraak kunt doen."

Waarom zo'n keus?
Noord = "zwart" = arm = onveilig
Ik heb er ooit een paar manden gewond en tijdens die periode gemerkt dat er heel veel gebeurt. Elke dag. Er vonden plaats vecht- en schietpartijen, andere straat onlusten en arrestaties; een politiebus of een ambulance was er toen heel vaak gezien. Maar ik wil het over de rustigere deel van de bewoners hebben die eigenlijk een heel aparte wereld creëren, net alsof ze hun eigen tradities, cultuur, religie, gevoelens of zelfs de werkelijkheid meenemen tijdens migratie en al hier alles opnieuw opbouwen. Er zijn geen "echt" vaste bewoners in dat gebied en ik denk dat het komt van de verlangen naar hun eigen land/familie/rust/activiteiten die hier voor hen niet haalbaar zijn. Daarom de trektocht van een plek naar een ander.
Zelf ben ik ook een allochtone en weet dat het niet zoveel uit maakt of ik hier 5 of 25 jaar blijf wonen, ik werd nooit een Nederlander omdat ik geboren en opgegroeid in Polen was en blijf een Pool voor altijd. Er zijn natuurlijk dingen die mij bevallen (daarom leef ik hier) maar aan sommige dingen ga ik nooit wenen; en zo ontstaat de verlangen die maakt, dat ik soms op zoek naar iets ben maar weet niet precies naar wat en dat precies maakt mijn acties zinloos.
Het lopen heen en terug zonder duidelijk doel of juist andersom, zoeken naar een contact, maar met wie/wat/hoe?, de constante trektochten binnen een bepaalde gebied (een woonbuurt, een stad, een land of misschien een continent) en juist de trektochten van de allochtonen veroorzaakt door de verlangen wil ik laten zien in mijn nieuwe project.             

 

ff terug naar de periode IV

Omdat ik niet tot het eind van mijn studie wil horen dat ik in periode IV een mooi filmpje heb gemaakt maar wist niet wat wou vertellen, hier plaats ik een korte uitleg over de bedoeling van de korte film (het is helaas soms makkelijker om "ik weet het niet" te zeggen dan ff snel een woordenboek te pakken en de juiste woordenschat op te zoeken om je intentie een beetje in te lichten) => DUUUUUUS....
...het gaat erom dat een pure vriendschap nooit te veel is, dat (behalve dat vrienden op elkaar kunnen rekenen in de normale saaie leven vol met problemen enz.) ze ook in staat zijn samen gekke dingen te doen, dat ze in constante beweging blijven om de vriendschap te voeren (en niet thuis op elkaar blijven wachten want zo is het makkelijker en meer comfortabel), dat ze delen hun eigen leven met jou en dezelfde terug ontvangen, dat een taal geen probleem is om de vriendschap te laten ontwikkelen en dat precies de taal een middel zou kunnen zijn om andere nationaliteiten en culturen leren te respecteren; en uiteindelijk dat een dag nooit te kort is om van het leven te kunnen genieten en daarom de laatste kader met schommel op de stedelijke nacht achtergrond die zegt: "de avontuur is nog niet voorbij, morgen begint het alweer..."