Het verhaal is af :) dankzij Henry, Pam en Babette. Ik vond de medewerking superleuk! interessant en leerzaam. En er is natuurlijk het idee beetje veranderd, maar stap voor stap...
Ik ben begonnen vanuit een object (uitgangspunt) vinden en pas dan is het verhaal onstaan. Allereerst (toen ik het plankje vond) wou ik een sprookje maken over een oud, verwoeste huis, dat een dark verhaal achter houdt, waar zou een geest kunnen verschijnen; maar helaas kon ik niet doorgaan, was door Mels en Bart gewaarschuwd dat het een documentaire moet worden, maar! kan wel op fictie gebaseerd zijn. Ik moest dus iets anders bedenken.
Stap 2:
Ik kwam echt toevallig op een idee dat er eigenlijk alles kan zijn dat van hout gemaakt is, maar zeker niet van onze dagelijkse, normale leven (ik bedoel een tafel of stoel, of een ander houten meubel) en gelukkig is het een vleugel geworden. Ja, heel mooi, alleen maar een beetje moeilijk in realisatie – ik ken namelijk niemand, die vleugel bespeelt. Maar ik ken Henry...
Stap3:
... en toen ontstond een idee om een verhaal te maken over een liefde van een mens voor een instrument. Prachtig! Maar wat nu? Hoe te vertellen zonder woorden zo’n verhaal?
Mijn eerst gedachte was dat ik een verbinding probeer te vinden/creeren tussen een mens en een instrument en daarom heb ik een paar vraagen aan Henry gesteld om beter te begrijpen waarom hij speelt gitaar en wat betekent het spelen voor hem. En dat was het. Ik was in staat om een verhaal te maken op basis van een interview met Henry. En precies dezelfde vraagen heb ik aan Pam en Babette gesteld en bij de volgende afspraken probeerde een foto-verhaal te maken.
Stap4:
En toen kwam een idee om een verbinding te zoeken tussen een boom, een instrument en een mens en ervan maken een begin voor mijn story om met een verhaal van elk personage verder te gaan. Heb heel veel foto's genomen, maar wist niet precies hoe hen te combineren. En hier kwam Mels met hulp.
Stap 5:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz