Wie ben jij nu en wie wou je worden toen je nog plannde je toekomst?
Poe, dat is helemaal niet zo'n makkelijke vraag eigenlijk!
Mijn grootste probleem is vroeger geweest dat ik mijn toekomst niet plande. Ik rolde eigenlijk overal in, zonder zelf heel bewust ergens voor te kiezen. Ik heb altijd gedaan wat andere mensen vonden dat ik goed kon en waar ik dus in door moest gaan. Ik heb veel te weinig nagedacht over wat IK nou eigenlijk wilde. En dat is me op latere leeftijd uiteraard opgebroken toen ik besefte dat ik zo vast zat in een leven dat ik eigenlijk nooit heb gewild .. ik was voornamelijk dingen aan het doen omdat het moest en niet omdat ik dat wilde.
En toen moest ik na gaan denken over wat ik nou eigenlijk had willen worden en wie ik nu ben (precies je vraag dus).
Ik ben altijd goed geweest in wiskunde (in eigenlijk alle vakken op school wel) en omdat mijn leraar getrouwd was met iemand die op de universiteit les gaf in Informatica, ben ik daar ook informatica gaan studeren. Ook nu weer niet goed zelf nagedacht.
Ik denk achteraf, dat ik veel liever een creatieve studie had willen doen, zoals kunst academie. Maar destijds is dat allemaal niet zo gestimuleerd op school ... Mijn tekenleraar kraakte me altijd af, terwijl ik vond dat ik helemaal niet zo slecht was in tekenen.
Ik was niet slecht in muziek, maar mijn interesse is altijd veelste breed geweest, waardoor ik alles wel goed kon, maar weinig dingen echt met heel veel diepgang. Zo speelde ik dus eerst blokfluit, daarna ook altfluit erbij. Toen cello en eigenlijk wilde ik ook saxofoon spelen, maar daar was het geld niet voor.
Anyway, mijn studie informatica ging vrij gemakkelijk en na mijn studie toen ik ging solliciteren werd ik ook makkelijk aangenomen bij een groot IT bedrijf.
Waar ik vervolgens bijna 12 jaar veelste hard heb gewerkt ...
Inmiddels had ik ook 2 kleine meisjes gekregen die flink wat van me eisten (die zijn nu 4 en 6). Ik ben toen een tijdje thuis geweest, een sabbattical van mijn werk. En daarna ben ik overgestapt naar een klein bedrijf waar ik slechts 16 uur werk, volledig vanuit huis. En alle school vakanties ben ik vrij, zodat ik er voor de kinderen kan zijn.
Dit was voor mij een grote keuze, omdat ik een stuk financiele zekerheid ging laten varen om meer tijd te hebben om dingen te doen die ik wel echt leuk vind.
Het werk doen ik nog steeds om geld te verdienen, maar ik heb daarnaast nu veel meer tijd om mijn creativiteit te ontplooien.
Dat behelst dingen als schilderen, boekjes schrijven voor de kinderen (http://www.lulu.com/content/1844535) en ook educatieve spelletjes ontwikkelen (in eerste instantie voor mijn eigen kinderen, maar wellicht kan dat nog eens meer worden).
Ik heb wat plaatjes aan de mail geplakt met waar ik mee bezig ben/was. Muziek staat wel altijd heel centraal in mijn schilderijen. Net als 'evenwicht' en 'de bron' en 'het leven' of hoe je dat wil noemen.
Voor muziek is helaas nog steeds vaak weinig tijd en ik speel alleen nog voor mijn eigen plezier.
Hoe was je avontuur met een instrument/muziek begonnen?
Op de lagere school kon je als je muziek wilde leren spelen met blokfluit beginnen. De juf die les gaf, was iemand die zelf cello speelde. Ik vond het een erg mooi instrument en ben toen met les bij haar begonnen op de cello. Achteraf heb ik dus ook het idee dat ik hierin ben gerold. Wat als zij iets anders had bespeeld?? Maar ik ben wel blij met mijn cello, want ik vind het nu zeker een heel mooi instrument.
Hoe heb je het bespelen van een instrument geleerd - op school of zelf van passie?
Via school dus en daarna bij een prive juf. Ik heb nog een tijdje op de muziekschool les gehad en toen een hele tijd niks. Ik ging studeren en mijn ouders hebben toen mijn cello verkocht, omdat ik niet meer oefende.
Pas toen ik weer op mij zelf woonde en genoeg geld verdiende, heb ik zelf een cello gekocht en ben ik weer les gaan nemen. Eerst weer op de muziekschool, maar dat was altijd maar 25 minuten, veelste kort. Bovendien hield en hou ik nog steeds niet van het eindeloze oefenen.
Ik denk echter wel dat je zonder les niet echt goed kan worden. Je leert jezelf veel te makkelijk verkeerde zaken aan.
Wat was de reden dat jij niet door met je passie ging?
Life is what happens to you while you're busy making other plans ...
Zoals gezegd had ik een erg brede interesse. Er zijn zoveel dingen die ik wil doen, dat ik te weinig tijd had om de muziek genoeg diepgang te geven. Daarom was les vrij lastig, want iedere week les betekent wel dat je daarnaast nog 6 avonden moest oefenen en dat lukte me gewoon niet. Niet met werk en kleine kinderen erbij.
Wanneer ben je tot een besslising gekommen om jouw droomen op te geven?
Eigenlijk is het andersom .. ik heb eindelijk alle zekerheid los gelaten en ben nu bezig veel meer dingen te doen die ik leuk vind. Het liefst zou ik daar NOG meer tijd voor hebben of weer een studie oppakken. Maar deze keer een studie die ik echt leuk vind. Bijvoorbeeld fotografie ;-). Maar ik zit er ook aan te denken om alsnog saxofoon te gaan spelen.
Het is voor mij een eye-opener dat ik zelf de keuze heb om te doen wat ik wil. En dat je je dromen absoluut wel waar kunt maken. Je hoeft niet perse veel geld te verdienen of een carriere ... Gelukkig heb ik ook makkelijk die mogelijkheid omdat mijn man voldoende verdient. Maar het was voor mij toch spannend om mijn studie en alles los te laten en voor mijzelf te kiezen.
Wat heb je tot nu toe bereikt en wat wil nog bereiken? (de meeste mensen die iets met muziek of andere artistieke beroepen hebben te maken zijn meestal wat gevoeliger en meer creatief; daarom vind ik zulke persoonlijkheden echt spannend en interessant; zelfs als zijn leven en werkelijkheid beetje of helemaal anders eruitziet dan de plannen in het verleden ;)
Ik vind het dus erg leuk om creatief bezig te zijn, maar heb niet de bedoeling daar perse mijn beroep van te maken of er geld mee te verdienen. Wat ik wil bereiken is denk ik op een gegeven moment de IT echt achter me te laten en alleen maar dingen te doen die ik leuk vind en ik hoop een manier te vinden om dat te kunnen gebruiken om ook mijn werkende leven te kunnen vullen.
Met wat een soort boom kan je je vergelijken?
Daar ga ik nog even over nadenken ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz