Toen ik onderweg naar Tilburg was (aan het fietsen), kwam er op een grasveld naast Reeshofdijk een uitgangspunt voor mijn verhaal tegen. Heb eigenlijk van de dijk iets anders gemerkt, een droge, giftige (geloof ik niet meer, als het al droog was), lange en aparte plant en wat dieper in de veld een ander soort plant, die groeit niet meer maar speelt wel een decoratieve rol in het kleine “tuintje” van de natuur.
Ik heb heen en terug gelopen alleen om te zien of er nog iets interessant in de omgeving is en ergens daar lag in een aangenaam gezelschap “mijn” object => een oude plank met mos begroeid.
Ontzettend mooi stuk hout met zijn eigen geschiedenis :) en dat was het! Zoeits heb ik gezocht. Dat was zeker niet meer stoel of tafel maar het kon ooit een tafel of stoel zijn, toch? Dat zou ook een huis kunnen zijn of hek, vloer in een huis, podium of een instrument op een podium – vleugel bijvoorbeeld... En hier begint het verhaal... een verhaal over een liefde van een man voor een instrument; een liefde (droom) die nooit in vervulling was gegaan. Waarom dan? Hoeveel mensen in de wereld hebben talenten die nooit ontdekt worden? Hoeveel mensen verliezen zijn "parelen" door luiheid of andersom - al te vlijtig te zijn? Hoeveel van hen is niet in staat om zich te ontwikkelen door gebrek aan geldmiddelen? Hoeveel van hen is te verlegen om met anderen hun talent te delen? Wat gaat altijd verkeerd? Ga ik verder grondig uitzoeken ...of wel proberen. Nog een keer een groote uitdaging voor mij. Het kan prachtig verhaal worden als de draad juist opgepakt wordt. Ben al door Bart en Mels gewaarschuwd dat een verhaal mag wel fictie zijn alleen (important!) moet de werkelijkheid verbeelden. Let’s begin with the story!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz